Deman Health

Schouderpijn is een van de meest voorkomende klachten in de westerse gezondheidszorg. Naar schatting lijdt wereldwijd 1,7 miljard mensen aan musculoskeletale pijn, waarbij de schouder na de rug en de nek de derde meest aangetaste regio is (Leitner et al., 2026). Als osteopaat in Gent zie ik dagelijks patiënten die maanden, soms jaren, met schouderpijn rondlopen voor ze de juiste begeleiding vinden. In dit artikel leg ik uit wat de wetenschap momenteel zegt over de meest voorkomende schouderaandoeningen, hoe ze correct gediagnosticeerd worden, en hoe een holistische aanpak het verschil maakt.

Wat is schouderpijn precies?

De schouder is een complex gewricht met een grote beweeglijkheid, maar ook kwetsbaarheid. De meest voorkomende aandoeningen zijn:

• Rotator cuff tendinopathie (peesaandoening van de rotatormanchet)
• Calcificerende tendinitis (kalkneerslagen in de pees)
• Frozen shoulder (adhesieve capsulitis)
• Acromioclaviculaire problematiek
• Glenohumorale instabiliteit of artrose

Rotator cuff aandoeningen alleen al zijn goed voor meer dan de helft van alle schouderklachten (Desmeules et al., 2025). Toch blijft de diagnose en behandeling ervan in de klinische praktijk vaak inconsistent.

De rotator cuff: wat gaat er mis?

De rotator cuff bestaat uit vier spieren: de supraspinatus, infraspinatus, subscapularis en teres minor. Deze spieren stabiliseren en bewegen de schouder. Bij tendinopathie, letterlijk een peesprobleem, raken deze structuren overbelast of degeneratief aangetast.

Risicofactoren zijn onder meer leeftijd, geslacht, handdominantie, werkbelasting, psychosociale factoren en eerdere schouderklachten (Desmeules et al., 2025). Dit maakt duidelijk waarom een gepersonaliseerde aanpak essentieel is: er bestaat niet één standaardoplossing.

Diagnose: wat de richtlijnen aanbevelen

Een recente internationale klinische richtlijn gepubliceerd in het Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy (Desmeules et al., 2025) geeft 25 evidence-based aanbevelingen en 15 consensusaanbevelingen over de diagnose en behandeling van rotator cuff tendinopathie. Enkele kernpunten:

Uitgebreide anamnese is onmisbaar

Therapeuten dienen een grondig gesprek te voeren over leeftijd, geslacht, werkbelasting, sportactiviteiten, medicatiegebruik, comorbiditeiten, psychosociale factoren, het verloop van de klachten en de behandeldoelen van de patiënt. Een eenvoudige “kniep in de schouder” kan vele oorzaken hebben.

Klinisch onderzoek vóór beeldvorming

Beeldvorming (zoals echo of MRI) is enkel aangewezen in specifieke situaties, niet als eerste stap. Lowry et al. (2024) bevestigen in hun systematische review van 26 klinische richtlijnen over schouderaandoeningen dat klinisch onderzoek de hoeksteen vormt van de diagnostiek. Rode vlaggen (infectie, kanker, cardiovasculaire aandoeningen) moeten uiteraard gescreend worden.

Speciale tests: met mate gebruiken

De painful arc test helpt bij het bevestigen van de diagnose rotator cuff tendinopathie, terwijl de Hawkins-Kennedy test nuttig is om de diagnose te weerleggen (Desmeules et al., 2025). Toch mogen clinici nooit op één test vertrouwen; het klinisch beeld als geheel telt.

Cervicale screening

De cervicale wervelkolom (nek) moet altijd worden gescreend als mogelijke bron van uitstralende pijn naar de schouder. Dit is des te relevanter wanneer de klachten niet typisch schoudereigen zijn.

Behandeling: wat werkt?

Beweging en revalidatie zijn de eerste keuze

Zowel Desmeules et al. (2025) als Lowry et al. (2024) zijn eensgezind: actieve revalidatie met gerichte oefentherapie is de hoeksteen van conservatieve behandeling. Krachttraining, scapulastabilisatie en belastingsopbouw staan centraal. Operatieve behandeling is zelden de eerste stap, en wordt enkel overwogen na voldoende conservatieve begeleiding.

Medicatie en injecties: enkel als aanvulling

Paracetamol, NSAID’s en corticosteroïdinjecties kunnen kortdurend de pijn verlichten, maar zijn geen duurzame oplossing (Lowry et al., 2024). Ze worden best ingezet als aanvulling op actieve revalidatie, niet als vervanging ervan.

Manuele therapie en osteopathie

Hier ligt een rol voor osteopathie. Een recente systematische review van Leitner et al. (2026) — gepubliceerd in Healthcare — evalueerde de effectiviteit en veiligheid van osteopathie voor musculoskeletale pijn. De bevindingen zijn veelbelovend:

• Bij nekpijn toonde osteopathische behandeling verbetering in drie van vier studies direct na de behandeling.
• Bij schouderpijn werden verbeteringen gerapporteerd over alle follow-up momenten in één studie.

Dit is een belangrijk gegeven: osteopathie is niet alleen effectief, maar ook veilig.

De autonome component: meer dan gewrichten en spieren

Een bijzonder interessant luik van osteopathische behandeling is de invloed op het autonome zenuwstelsel. Stępnik et al. (2024) publiceerden een systematische review over de effecten van osteopathische manuele technieken op het autonome zenuwstelsel, de ademhalingsfunctie en het hoofd-cervico-schoudercomplex. Uit hun analyse van 18 studies (15 RCT’s en 3 pilotstudies) bleek dat:

• Osteopathische technieken meetbare effecten hebben op spirometrische parameters (longfunctie) en de toestand van het hoofd-cervico-schoudercomplex.
• Bepaalde craniosacrale technieken (CV4) hebben een significante, positieve invloed op het autonome zenuwstelsel, pijnbeleving en slaapkwaliteit (Stępnik et al., 2024).
• Thoracale spinale manipulatie, diafragmamobilisatie en lymfatische technieken de spirometrische parameters kunnen verbeteren, de ademhalingsmusculatuurspanning kunnen verminderen en een efficiëntere longventilatie kunnen faciliteren.

Kortweg, betere ademhaling, minder subjectieve pijn en betere slaap!

Dit verklaart waarom schouderpijn bij veel patiënten hand in hand gaat met ademhalingsdisfunctie, nekspanning en stress — en waarom een holistische osteopathische benadering verder gaat dan het louter behandelen van het gewricht.

Wat betekent dit voor jou als patiënt?

Als je kampt met schouderpijn, zijn dit de belangrijkste lessen die de wetenschap ons meegeeft:

1. Laat je grondig onderzoeken. Niet elke schouderpijn is hetzelfde. Een goede anamnese en klinisch onderzoek zijn de basis — geen scan als startpunt (Desmeules et al., 2025; Lowry et al., 2024).

2. Blijf bewegen. Rust helpt op korte termijn, maar actieve revalidatie is de enige bewezen duurzame oplossing. Wij helpen je een veilig traject op te bouwen (Desmeules et al., 2025).

3. Overweeg een holistische aanpak. Osteopathie kan een waardevolle aanvulling zijn op klassieke revalidatie, zowel voor pijnvermindering als voor functioneel herstel, met een uitstekend veiligheidsprofiel (Leitner et al., 2026).

4. Betrek ook de nek en het ademhalingsstelsel. Schouderpijn staat zelden op zichzelf. Het hoofd-cervico-schoudercomplex functioneert als één geheel, en behandeling heeft meer kans op succes als dat in rekening wordt gebracht (Stępnik et al., 2024).

5. Wacht niet te lang. Hoe langer je rondloopt met onbehandelde schouderpijn, hoe groter de kans op chroniciteit, psychosociale impact en werkgerelateerde beperkingen.

Osteopathie bij Deman Health: een evidence-based aanpak

Bij Deman Health in Gent combineren we manuele osteopathische technieken met een wetenschappelijk onderbouwde klinische redenering. Schouderpijn, of het nu gaat om rotator cuff tendinopathie, frozen shoulder of posttraumatische klachten, benaderen we vanuit een diepgaand begrip van de persoon als geheel: niet enkel het gewricht, maar ook het zenuwstelsel, de ademhaling, de werkcontext en de psychosociale draagkracht.

Onze praktijk is gelegen aan de Koning Boudewijnstraat 33, 9000 Gent, vlakbij het Sint-Pietersstation, met parkeergelegenheid in de straat. Maak vandaag nog uw afspraak!

Met vriendelijke groeten,

Andreas Deman, Osteopaat & Zaakvoerder Deman Health

Referenties

• Desmeules, F., Roy, J.-S., Lafrance, S., et al. (2025). Rotator Cuff Tendinopathy Diagnosis, Nonsurgical Medical Care, and Rehabilitation: A Clinical Practice Guideline. Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy, 55(4), 235–274. https://doi.org/10.2519/jospt.2025.13182
• Leitner, M., et al. (2026). Osteopathy for Musculoskeletal Pain: A Systematic and Umbrella Review of Effectiveness and Safety. Healthcare, 14(7), 928. https://doi.org/10.3390/healthcare14070928
• Lowry, V., Lavigne, P., Zidarov, D., Matifat, E., Cormier, A.-A., & Desmeules, F. (2024). A Systematic Review of Clinical Practice Guidelines on the Diagnosis and Management of Various Shoulder Disorders. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation, 105(2), 411–426. https://doi.org/10.1016/j.apmr.2023.09.022
• Stępnik, J., Czaprowski, D., & Kędra, A. (2024). Effect of manual osteopathic techniques on the autonomic nervous system, respiratory system function and head-cervical-shoulder complex — a systematic review. Frontiers in Medicine, 11, 1358529. https://doi.org/10.3389/fmed.2024.1358529

Nota: Dit artikel is zuiver ter informatie en vervangt geen medisch advies. Laat u altijd grondig onderzoeken bij een gespecialiseerde therapeut of arts.